روزی که تودور یووه را نجات داد؛ روایت یک مربی در آستانه تاریخسازی یا خداحافظی؟
 |
شبی پر از استرس و هیجان که با آدرنالین دیوانه واری همراه بود، اما برای ایگور تودور این عصر پر از نگرانی با به دست آمدن نتیجه ای دلخواه فراموش نشدنی شد تا تاییدی شود که این مربی بهترین انتخاب در میان انتخاب های این فصل یووه بود.
مطمئنا اگر یووه به چنین موفقیتی دست پیدا نمی کرد تودور کمترین مسئولیت را در این عدم موفقیت داشت، در واقع قبل از اینکه نام او را در میان مقصرین بگنجانیم با لیست بلندی روبرو هستیم اما می دانیم که اغلب آخرین بخش هر داستان در ذهن ها باقی می ماند و اگر یووه در رسیدن به این هدف شکست می خورد، این شب پر التهاب ونیز برای هواداران با عناوینی مانند روزی که یووه پس از سیزده سال نتوانست به لیگ قهرمانان اروپا راه پیدا کند، به یاد می ماند که هدایت اش را ایگور تودور به عهده داشت.
بنابر این تودور نمی خواست وارد تاریخ سیاه و سفید یووه به شیوه ای نادرست و تلخ شود، پس هر کاری از دست اش بر میامد انجام داد تا از ورود به این لیست سیاه جلوگیری کند و در این راه تا حد زیادی هم موفق شد.
این درست نیست که تصور کنیم تودور چیزی برای از دست دادن نداشت، او در لحظه حساس دوران حرفه ای اش ریسک زیادی کرد، با دانستن شرایط سخت و اوضاع آشفته یووه از پذیرفتن مسئولیت نترسید. او هدایت تیمی را به عهده گرفت که در پایین ترین سطح کیفی خود قرار داشت، تیمی خسته، کاملا تهی شده از انرژی جسمی و ذهنی که بدترین شکست خانگی در شصت سال گذشته و یا شکست مفتضاحانه سه بر صفر مقابل فیورنتینا را در کارنامه فصل خود داشت، او هر کاری کرد تا بار دیگر روحیه از دست رفته و ذهن خسته و دور از مبارزه طلبی بازیکنان یووه برگردد.
ایگور قبل از هر چیز حس مسئولیت دوباره را به بازیکنان و روح فرسوده تیم بازگرداند، او تلاش کرد به آنها به ویژه مهره های جوان و غیر یوونتوسی بفهماند که این پیراهن چه ارزشی دارد و وقتی پیراهن سیاه و سفید یووه را می پوشند نمی توانند خود را بی مسئولیت و بی اهمیت نسبت به کسب نتایج نشان دهند؛ با هزاران مشکلی که در ترکیب و استخوان بندی تیم داشت تا جایی که می توانست از تیم پریشان و درهم برهم یووه یک تیم کم و بیش منظم تر ساخت.
او در تمام بازی هایی که قرار بود ببرد، برد و آن هایی که قرار نبود ببازد، نباخت. از نه بازی به جز این نود دقیقه بسیار طولانی و حساس مقابل ونتزیا که حساسیت دیدار آنقدر بالا بود که نمی توان به عنوان یک مسابقه معمولی از آن نام برد تنها در یک بازی بد ظاهر شد که به نظر میرسید تاثیر مثبت تودور را کمی متوقف کرده اما اینطور نبود و نشد و در ادامه عملکرد و نتایج به حالت عادی برگشت تا نشان دهد او بهترین مربی ای بود که یووه می توانست در این شرایط داشته باشد. بنابر این او آنچه که می توانست نجات دهد را نجات داد و این چیز کمی نیست.
هر انتخابی که در مودر او و آینده آش در هفته های آتی گرفته شود، عملکرداش را در روزهای سیاه و تلخ یووه تحت شعاع قرار نخواهد داد و همه باید از او متشکر باشند، چه هوادارانی که ماه ها در سایه های ابهام گونه حضور و یا عدم صعود به لیگ قهرمانان را تجربه کردند، چه بازیکنانی که بسیار ضعیف ظاهر شدند اما به عنوان بدترین بازیکنان که یووه را به لیگ قهرمانان بردند به یاد نخواهند ماند و کریستیانو جونتولی که با این نتیجه می تواند نفس بکشد چون اشتباهات فراوان اش باعث نشد که حداقل هدف باشگاه محقق نشود. و البته مالکانی که مجبور نخواهند بود برای جبران درآمد از دست رفته با تلاش های افتصادی بیشتر به فروش بازیکنان موثر متوسل شوند.
بنابر این صمیمانه از ایگور متشکریم زیرا در نهایت او تنها چیزی بود که در این سیاهی دوران جواب داد و امیدها را زنده کرد. با این حال باید تاکید کنیم اخراج و کنار گذاشتن او چندان هم راحت نخواهد بود و نمی توانیم مطمئن باشیم که کونته هم شک و تردید ها را کاملا برطرف خواهد کرد. اما اگر قرار باشد کس دیگری جای او را بگیرد لازم است به او به وضوح و با شفافیت کاملا دلایل اش گفته شود و صد البته به هواداران، زیرا ایگور تودور تایید خود را در کسب نتیجه در زمین مسابقه به دست اورده. با این وجود اینکه آیا ادامه دادن با او درست است یا نه بحث و موضوع کاملا متفاوت دیگری است.
